Św. Antoni – cuda

ZAKOŃCZENIE KSIĘGI CUDÓW

Pan majestatu za pośrednictwem sługi swego Antoniego raczył uczynić wiele jeszcze innych znaków, które w księdze tej pominięto. Wybraliśmy tylko niektóre, z bardziej znanych — te, które nie budzą żadnych wątpliwości. W ten sposób ci, którzy pragną dodać inne cudowne zdarzenia, będą mogli to zrobić. Odrzuciliśmy wypadki niepewne, aby przy sławieniu świętego nie narazić się na zarzut kłamstwa. Gdyby bowiem dokładnie opisać wszystkie jego wielkie znaki i niezwykłe cuda, obawiam się, że nadmiar treści wywołałby u czytelnika przesyt, a niespotykany ogrom dzieł wzbudziłby w słabych umysłach niedowierzanie.

KOŃCOWA MODLITWA DO ŚWIĘTEGO

Oto, najłaskawszy Ojcze, opowiedziałem Twoje czyny, chociaż posłużyłem się słowami nieozdobnymi, pisząc tak, jak umiałem najlepiej. Pokazałem Twoją prawdziwą wielkość, może nie w pełni, ale wedle tego, co wiedziałem.
Proszę Cię, święty Ojcze, pamiętaj o mnie, a także o wszystkich braciach Twojej rodziny; Ty, który dostąpiłeś tego szczęścia, że w życiu nieśmiertelnym stoisz przy tronie Boga, przez swoje zasługi wyciągnij z dołu zagłady i z kałuży błota nas, którzy wzdychamy do Ciebie.
Pamiętaj o serdecznym miłosierdziu, które hojnie okazywałeś nieszczęsnym w czasie, gdy żyłeś w ciele, lecz nie według ciała. Ty, który złączony ze Źródłem miłosierdzia pijesz ze strumienia szczęścia, zlej na spragnionych zdrój jeszcze obfitszej łaski. Amen.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17