Św. Antoni – kazania

Na początek postu: II. O jałmużnie

Jałmużna, stosownie do slów: Nie skarbcie sobie, itd. (Mt 6,19). Rdza zżera metale, mól szaty, a co przez nie zostało nienaruszone, kradną złodzieje. Te trzy sposoby wykluczają wszelką chciwość. Zobaczmy, co oznacza te pięć rzeczy, mianowicie ziemia, skarby, rdza, mól i złodzieje.Ziemią – terra, nazwaną tak, gdyż wysycha – torreat, za pomocą naturalnej posuchy, jest ciało, które tak pragnie, że nigdy nie mówi: wystarczy. Skarbami kosztownymi – zmysły ciała. Rdzą – aerugo, czyli skażeniem żelaza nazwanym tak od gryzienia – ab erodendo, jest lubieżność, która usuwając z duszy jej piękno, zżera ją. Molem – tinea nazwanym tak, bo przyczepia się – teneat, jest pycha lub gniew. Zlodziejami, nazwanymi tak od czarnego jak węgiel mroku, czyli od ciemnej nocy, są szatani.
Jeśli zatem czynimy coś cielesnego, ukrywamy skarby w ziemi, to znaczy gdy kosztowne zmysły ciała zajmujemy ziemskimi lub cielesnymi pragnieniami, wtedy rdza, czyli lubieżność, pożera je. Dalej, pycha i gniew oraz wszystkie inne złe nałogi niszczą odzież obyczajów, z których jeśli coś zostanie, kradną szatani, którzy zawsze nastawieni są na to, aby obdzierać z dóbr duchowych.

Następuje tekst: Ale skarbcie sobie skarby w niebie (Mt 6, 20). Jałmużna jest wielkim skarbem: „Zasoby Kościoła, rzecze Święty Wawrzyniec, do niebieskiego skarbca uniosły ręce ubogich”. Zaskarbia sobie w niebie, kto daje Chrystusowi; Chrystusowi daje, kto udziela ubogiemu: Coście uczynili, rzecze, jednemu z tych moich najmniejszych, mnieście uczynili (Mt 25, 40).

Jałmużna – eleemosyna po grecku, po łacinie miłosierdzie – misericordia. Miłosierdzie nazwane tak, iż zrasza biedne serce – miserum rigans cór. Człowiek zrasza ogród, aby zebrać plon. Zraszaj i ty serce nędznego biedaka jałmużną, którą zwie się wodą Bożą, iżbyś zebrał plon na życie wieczne. Ubogi niech ci będzie niebem, w nim złóż swój skarb, żeby tam zawsze, a zwłaszcza podczas tego świętego Wielkiego Postu, było serce twoje, a gdzie serce, tam oko, a gdzie tych dwoje, tam zrozumienie, o którym w Psalmie: Błogosławiony, kto rozumie potrzebującego i ubogiego (Ps 40, 2).

Stąd to Daniel do Nabuchodonozora: Rada moja, rzecze, niech ci się spodoba: grzechy swoje jałmużnami odkupuj, a nieprawości swe miłosierdziem nad ubogimi (Dn 4, 24), i dlatego liczne winny być jałmużny dla ubogich i miłosierdzie, za pomocą których wykupiwszy się z niewoli grzechu, moglibyście wrócić wolni do niebieskiej ojczyzny, a to za sprawą Tego, który jest błogosławiony na wieki. Amen.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11